• DATA พาเพลิน

สนทนา พาเพลิน


โพสต์นี้... ผมขอใช้เวลาเพียงครู่เดียว ในการอธิบายถึง... ...หลักการที่ใช้ใน DATA พาเพลิน


ซึ่งทุกอย่างอยู่ในบทสัมภาษณ์ในรายการ "ถามจริง ตอบจัง" ถ้าพร้อมแล้ว เชิญรับอ่าน กันได้ขอรับ...


.....................


พิธีกร : DATA พาเพลินคือะไร?


ผม : DATA พาเพลิน คือบทความที่เกิดจากการวิเคราะห์ พฤติกรรมการค้นหาคำที่ปรากฏขึ้นใน"กูเกิ้ล" เพื่อให้เห็นเหตุการณ์ความเป็นไปทางสังคม หรือกระแสที่เกิดขึ้นในสังคม โดยในบางครั้งก็จะมีการนำข้อมูลจากที่อื่นมาประกอบบ้างครับ


พิธีกร : ทำไมถึงต้องเจาะจงไปที่การค้นหาคำใน"กูเกิ้ล"


ผม : ผมเชื่อว่า การค้นหาคำ เป็นแรงจูงใจรูปแบบหนึ่งในยุคปัจจุบันนี้ครับ มันสามารถทำให้เราเห็นพฤติกรรมได้ แม้จะไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่ก็มีเปอร์เซ็นต์ให้เห็นเหตุครับ โดยไม่ต้องเอาข้อมูลตัวเลขใดๆมานั่งคิดให้ปวดกะบาลครับ


พิธีกร : แสดงว่าคุณไม่เก่งตัวเลขซินะ


ผม : ไม่ค่อยเก่งครับ แต่เมื่อวานไปซื้อของ แล้วแม่ค้าทอนตังค์ ผมก็นับได้ครบถ้วน ไม่ขาด ไม่เกิน


พิธีกร : อันนี้กวนตีนกันแล้วครับ


ผม : เปล่าครับ ผมพูดจริงๆ


พิธีกร : อะ...เอาล่ะ...คุณว่าการค้นหาคำ สามารถทำให้เห็นพฤติกรรมของคนได้ มันเชื่อถือได้จริงแค่ไหน...


ผม : ผมว่าไม่มีอะไรที่ 100% อยู่แล้วครับ แม้กระทั่งข้อมูลที่เป็นตัวเลข มีนักปราชญ์ท่านหนึ่งเคยกล่าวว่า...อย่าถามหาความสมบูรณ์แบบ บนโลกที่บูดๆเบี้ยวๆใบนี้


พิธีกร : นักปราชญ์ชื่ออะไรครับ


ผม : จำไม่ได้ครับ ขอคำถามต่อไป...


พิธีกร : ข้อมูลการค้นหาจากกูเกิล มันต่างกันกับข้อมูลที่ได้จาก social อื่นๆ มั้ย เช่น facebook หรือ twitter หรือเปล่า


ผม : ถ้าเอาไปเปรียบเทียบกับ facebook และ twitter แล้ว ผมว่ามันเหมือนอยู่คนละโลกกันครับ


พิธีกร : ยังไงครับ


ผม : ข้อมูลที่ได้จากกูเกิ้ล เป็นข้อมูลที่ไม่โกหกครับ ผู้คนจะค้นหาสิ่งที่เขากำลังสนใจผ่านบล็อคสี่เหลี่ยมผืนผ้าสีขาวนี้เสมอๆ และทุกวันนี้ เราบอกทุกเรื่องให้กูเกิ้ลได้รู้หมดล่ะครับ เจ็บป่วยไม่สบาย แทนที่จะไปหาหมอเลย แต่ผู้คนกลับเสิร์ชหาอาการและแนวทางการรักษาในกูเกิ้ลก่อน ที่จะไปพบแพทย์ซะด้วยซ้ำ ผมจะยกตัวอย่างให้เห็นภาพ ทีมงานขึ้นสไลด์หน่อยครับ

(1) ยกตัวอย่าง รูปด้านซ้าย คือโพสต์บน facebook ของชายหนุ่มในอิริยาบถที่สดใสร่าเริง และคนเดียวกันนี้เอง ได้ค้นหาคำว่า"ปวดไมเกรน"ในกูเกิ้ล หลังจากลงโพสต์ใน facebook ไปไม่นาน


พิธีกร : แสดงว่าสิ่งที่เป็น กับสิ่งที่เห็น อาจไม่เหมือนกัน


ผม : ถูกต้องครับ!


พิธีกร : แล้วเท่าที่ผมรู้มา ระบบการทำงานของกูเกิ้ลจะทำงานเฉพาะคำที่มีคนจำนวนมากใช้ค้นหาเท่านั้น ใช่มั้ยครับ


ผม : ถูกต้องครับ ผมขอยกตัวอย่างให้เห็นภาพอีกครั้ง ทีมงานขึ้นสไลด์อีกครั้งครับ

(2) ผม : ผมจะเปรียบเทียบอย่างนี้ครับ ผมให้กูเกิ้ลเปรียบเสมือนแม่น้ำ


(3) ผม : และคำค้นหา เปรียบเสมือนปลาที่ว่ายอยู่ในแม่น้ำและเคลื่อนไหวอยู่ตลอด


(4) ผม : ปลาในแม่น้ำจะมี 3 สี คือ สีแดง สีเหลือง สีม่วง และแม่น้ำจะมีต้นน้ำ คือตั้งแต่ปี 2004 และปลายน้ำคือปัจจุบัน


(5) ผม : หากผมเหวี่ยงแหไปที่ต้นน้ำ


(6) ผม : ผมจะได้ปลาแดงกับปลาเหลืองในจำนวนที่มากหน่อย ได้ปลาม่วงมาบ้างเล็กน้อย


(7) ผม : หากผมเหวี่ยงแหไปที่ปลายน้ำ


(8) ผม : ผมจะได้ปลาแดงตัวเล็กหน่อย ได้ปลาเหลืองตัวพอประมาณ และผมจะได้ปลาม่วงตัวเล็กๆในจำนวนที่มากทีเดียว


พิธีกร : คุณดูมีหลักการ...


ผม : นี่เป็นหลักการที่ผมใช้ และพอจะอธิบายให้เห็นภาพได้ประมาณนี้ครับ แต่อย่าไปกังวลเรื่องสีของปลานะครับ เพราะไม่ว่ามันจะสีอะไร ยังไงมันก็เป็นปลาชนิดเดียวกันอยู่ดี


พิธีกร : ใช้หลักการนี้กับ facebook หรือ twitter ไม่ได้หรอครับ


ผม : สำหรับผม facebook เป็นพื้นที่แห่งการสร้างภาพลักษณ์พอๆกับ Instagram ครับ เพราะมีเจ้าที่คนเดียวกัน


พิธีกร : เอ่อ...เจ้าของครับ


ผม : ครับ... มันเป็นพื้นที่แห่งการอวดตัวตน อวดทุกอย่างทั้งอวดแบบดีๆ และอวดแบบไม่ดีก็มีครับ เมื่อมีการสร้างภาพลักษณ์เกิดขึ้นก็ยากที่เราจะรู้ความจริง และเราจะไม่มีทางรู้ความจริงที่ซ่อนอยู่ลึกๆผ่าน facebook ได้เลย


พิธีกร : แล้ว twitter ล่ะครับ


ผม : twitter นี่ยิ่งกว่าครับ สำหรับผมมันคือดินแดนสนธยา ที่เต็มไปด้วยความแฟนตาซีแบบสุดขั้ว ดูจะเป็นดินแดนอิสระที่คุณสามารถจะด่าใครก็ได้ จะปั่นแฮชแท็กยังไงก็ได้ เพราะการสร้าง profile ใน twitter ที่ง่าย ทำให้เราไม่รู้เลยว่า user ในนั้น มีตัวตนกันจริงๆหรือเปล่า จริงๆ facebook ก็มี user ปลอมอยู่เยอะนะครับ แต่ twitter ดูจะมากกว่า และเป็นเหตุผลที่ทำให้ผมไม่ใช้ การติด trends ใน twitter มาเป็นข้อมูลครับ


พิธีกร : เอาล่ะครับ คงคิดว่าผู้อ่านทุกท่านคงได้รับรู้เรื่องราวต่างๆใน DATA พาเพลิน ไม่มากก็น้อย


ผม : จะจบแล้วหรอครับ


พิธีกร : จบดีกว่าครับ เพราะถ้ายาวกว่านี้ เดี๋ยวคนจะไม่อ่านนะครับ


ผม : เอ่อ.......


พิธีกร : ในครั้งต่อไป เราจะมาพูดคุยกันเรื่องอะไรกันต่อ โปรดติดตามนะครับ

และหากใครมีคำถามสามารถส่ง e-mail เข้ามาได้ที่ datapaplearn@gmail.com

วันนี้"ถามจริง ตอบจัง"และ DATA พาเพลิน ลาไปก่อน สวัสดีครับ

ดู 20 ครั้ง
 

DATA พาเพลิน

©2020 by www.data-paplearn.com. Proudly created with DATA-PAPLEARN